Haruki Nakajima - formularz postaci

 

''Isn't it funny how day by day, nothing changes, but when you look back, everything is different?''

Imię: Haruki Nakajima.

Płeć: Mężczyzna.

Wiek: 25 lat.

Orientacja seksualna: Heteroseksualny.

Wygląd: Wysoki mężczyzna o kruczoczarnych włosach, ciemnobrązowych oczach i jasnej karnacji. Posiada szczupłą, wysportowaną sylwetkę oraz prostą, pewną siebie posturę. Jego ciało pokryte jest wieloma bliznami, które są wynikiem traumatycznych wydarzeń z czasów wybuchu epidemii oraz licznych walk z nią powiązanych.

MBTI: INTJ

Charakter: Haruki to z reguły chłodny emocjonalnie, spokojny, zdystansowany, skryty i logicznie myślący introwertyk, który rzadko wyjawia coś o sobie i uchodzi za tajemniczego. 

 Przed śmiercią ojca, chłopak był bardziej otwarty, gadatliwy i towarzyski, lecz po stracie bardzo bliskiej mu osoby, a zarazem wielkiego autorytetu, Haruki z czasem zaczął zamykać się w sobie, coraz mniej się odzywać oraz otwarcie okazywać swoje emocje. Niektórzy nazywają to dojrzewaniem, niektórzy traumą, a jeszcze inni - naturalną zmianą i siłą rzeczy. Chłopak wtedy spoważniał, stał się bardziej odpowiedzialny, rozważny, konsekwentny i racjonalny, a także przestał patrzeć na świat przez różowe okulary. Rzeczywistość, z tej usłanej różami i miodem, stała się piekłem, w którym każdy patrzy i walczy tylko o siebie i swój tyłek. Zmusiło go to do patrzenia na otoczenie bardziej realistycznie i krytycznie. Haruki nauczył się poddawać prawie wszystkiego pod wątpliość i pytanie, oraz zaczął ufać tylko i wyłącznie sobie. 

 Przez podążanie za własną intuicją i poleganiu tylko i wyłącznie na sobie w tym chaotycznym i okrutnym świecie, chłopak w końcu stał się mężczyzną, zyskując przy tym większą niezależność, asertywność i pewność siebie. Co stety bądź niestety, ma również swoje minusy. Haruki bardzo ceni własne zdanie i opinie, czasem aż zanadto. Na wszystko patrzy okiem krytyka, co tylko podkreśla jego perfekcjonizm i niekiedy wręcz przesadne zorganizowanie oraz suwerenność. Nakajima nie lubi bowiem, gdy musi się komuś podporządkowywać i go słuchać. Woli podejmować decyzje za siebie i podążać przez świat samotnie, według własnych zasad i morałów. Przez to, może on uchodzić niekiedy za niedelikatnego, aroganckiego, a także za bardzo kłótliwego i argumentatywnego. 

 Ponadto, Haruki jest pamiętliwy i waleczny. Dużo rzeczy zapamiętuje, bierze je do siebie, bądź wyciąga z nich lekcje. Nie jest on także zbyt dobry w pocieszaniu ludzi i we wchodzeniu w nowe związki. Cóż, miłość to nadal tajemnica dla niego i inny świat, którego czasem nie bardzo rozumie. Lecz mimo tego, Haruki jest za to dobrym słuchaczem, któremu można zaufać i powierzyć swoje sekrety, mając pewność, że zostaną z nim na długo. A jeżeli ktoś jest mu bliski, Haruki będzie w stanie przenieść dla tego kogoś góry i zadbać o niego jak tylko będzie potrafił. Tu przejawia się jego zdeterminowanie i zobowiązanie sprawą, na której na prawdę mu zależy. Dodatkowo, jest on inteligentny, bystry, a także dosyć ciekawski i wnikliwy.

Nawyki: 

- przed epidemią, był miłośnikiem kawy, lecz teraz to się zmieniło przez obecną sytuację i fakt, że nie ma czasu, a tym bardziej, że nie ma jak jej pić i skąd jej brać,

- dosyć często marszczy brwi i zakłada ręce na piersi,

- czasem nuci jakieś melodie lub piosenki, jak jest bardzo zamyślony bądź skupiony,

- ma nawyk przytulania czegoś (np. poduszki) gdy śpi; wtedy po prostu szybciej zasypia i ma lepszy sen.

Relacje:

- Shigeru Nakajima - ojciec Harukiego, który był wojskowym i zginął na wojnie. Był autorytetem dla chłopaka w wielu rzeczach i Haruki od zawsze podziwiał ojca oraz chciał być taki, jak on, gdy był młodszy. 

- Keiko Nakajima - matka czarnowłosego, która zginęła podczas wybuchu epidemii i strzelaniny wywolanej przez wojsko, broniąc swojej córki.

- Akiya Nakajima - młodszy brat Harukiego, z którym rozdzielił się podczas ucieczki w czasie wybuchu epidemii i od tamtej pory go nie widział. Teraz, Haruki próbuje go odnaleźć, a przynajmniej jego ciało.

- Youko Nakajima - młodsza siostra Harukiego, a tym samym najmłodsza z rodzeństwa. Zaraziła się wirusem, gdy epidemia zaczęła się rozwijać, a wkrótce później poległa z rąk wojskowego i jego pistoletu.

- Takuya Nakajima - wujek Harukiego, brat jego ojca, od którego ‘’zaraził się’’ rysowaniem i sztuką. Niestety ich kontakt popsuł się, gdy przeprowadzili się do Stanów.

- Rodzina McAdams - rodzina, która uratowała Harukiego podczas jego ucieczki z domu w czasie wybuchu epidemii, i u której został na dłuższy czasu (koło roku) dopóki sytuacja na świecie się choć trochę nie ‘’uspokoiła’’. Słuchy chodzą, że Haruki i córka Jeff’a McAdams’a kręcili coś ze sobą...

Wykształcenie: Uczęszczał na studia medyczne, z przymusu rodziców, lecz po śmierci ojca porzucił je po studowaniu ok. 1.5 roku, by zająć się mamą i rodzeństwem. Był najstarszym bratem, już dorosłym, więc musiał wziąć rodzinę i dom w swoje ręce. I tak medycyna nie była jego pasją i marzeniem, lecz coś związanego ze sztuką. Pasją tą zaraził się od wujka, który był artystą, i od tamtego czasu sztuka i rysowanie krąży w głowie chłopaka po dzień dzisiejszy. Haruki nie jest dobry w wyrażaniu uczuć i słów, więc rysunek to jest coś stworzonego dla niego. Nie musi nic mówić, nie musi się tłumaczyć, bo rysunek mówi więcej niż tysiąc słów i można za pomocą niego przelać swoje uczucia i myśli, nie musząc się odzywać.

Umiejętności:

- gra na gitarze - nauczył się od mamy, która była muzykiem.

- śpiewanie - Haruki całkiem nieźle śpiewa, odziedziczył to po mamie.

- rysowanie - nauczył się od wujka, brata swojego ojca. 

- medycyna - to czego nauczył się w ramach przygotowania na studia i w czasie tego 1.5 roku studiów. Nie jest to zaawansowana wiedza, ale chłopak ma jakieś pojęcie o tym.

- przetrwanie, broń i orientacja w terenie - nauczył się tego i owego od ojca, który był wojskowym, a resztę swych umiejętności nabył podczas drogi już po wybuchu epidemii i podczas pobytu u rodziny McAdams.

Hobby:

- gra na gitarze,

- rysowanie,

- gry komputerowe,

- filmy, seriale, anime,

- czasem mangi, książek raczej nie tyka, choć zaczął sięgać po nie częściej, gdy rozpoczęła się epidemia i apokalipsa. Gdy napotka jakąś na drodze w jakimś opuszczonym domu bądź bibiotece, którą przeszukuje, i się mu spodoba nawet, to zabiera ją ze sobą i w czasie odpoczynku po prostu ją czyta, a przynajmniej próbuje. Cóż, w tych czasach trudno jest cokolwiek obejrzeć, więc Haruki nie ma zbyt wielkiego wyboru, czym by mógł zabić nudę.

Historia:

 Haruki miał dosyć spokojne dzieciństwo. Do około 10 roku życia mieszkał wraz z rodzicami, swoim młodszym bratem i siostrą w Japonii, na obrzeżach Tokio. Jednak przez sytuację zawodową jego ojca, zmuszeni byli przeprowadzić się do Stanów Zjednoczonych, zostawiając resztę dalszej rodziny w Japonii. 

 Harukiemu dosyć długo zajęło zaklimatyzowanie się w nowym otoczeniu, poznanie nowego języka i nowych osób… Lecz po jakimś czasie, zaczęlo mu z tym iść coraz lepiej i lepiej, aż do momentu, gdy Stany stały się jego drugim domem i drugą ojczyzną.

 I tak mijały kolejne lata. ‘’Nie minął nawet moment’’, a Haruki był już dorosłym, 18-letnim mężczyzną. Po ukończeniu liceum i zdaniu egzaminów, postawiony został przed kluczowym wyborem w swoim życiu - na jakie studia pójść i co robić w życiu. Wtedy właśnie, jego pasja niestety zeszła na drugi tor, ponieważ Haruki zmuszony został przez rodziców do wybrania studiów medycznych. Bo dobra praca, bo stabilne zarobki, i tak dalej i tak dalej… I tak, Haruki poszedł na studia medyczne, dzięki portfelowi rodziców i ich przymusie. 

 Haruki był w środku drugiego roku, gdy jego życie obróciło się o 180 stopni. Jego ojciec, który został wysłany na wojnę, gdy ten zaczynał studia, poległ w walce. Haruki zmuszony był więc rzucić studia, które pochłaniały jednak ogromną ilość pieniędzy, i musiał zacząć opiekować się swoją matką i młodszym rodzeństwem. W końcu, był najstarszym synem, już dorosłym, więc rola ‘’głowy rodziny’’ przeszła automatycznie na niego. Haruki znalazł więc jakąś w miare dobrze płatną pracę, pomagając przy tym mamie z zarobkami, a dodatkowo dorabiał sprzedając swoje rysunki.  

 Tak minęło parę kolejnych lat. Życie w miarę się ustatkowało, a wszyscy przyzwyczaili się do codzienności bez ojca. Jednak nagle, życie chłopaka znów obróciło się do góry nogami, zupełnie niespodziewanie. Na całym świecie ogłoszono bowiem groźnie rozprzestrzeniającą się epidemię, a co gorsza - niedługo po tym jego siostra zaraziła się wirusem. Cały świat wpadł w panikę, w tym sąsiedztwo i rodzina Harukiego. Po ulicach zaczęły chodzić trupy, łaknące ludziej krwi i ludzkiego mięsa. Do akcji wkroczyło wojsko, które zaczęło wybijać wszystkich zarażonych… Cóż, a przynajmniej próbować ich zabić. Wkraczali oni do każdego domu, bez ostrzeżeń, przeszukiwali całą chałupę, sprawdzając, czy nikt nie jest zarażony. I tak właśnie znaleźli chorą siostrę Harukiego. Wojskowi rozkazali oddania córki w ich ręce, lecz matka Harukiego nie dawała za wygraną i nie chciała, by ci odebrali i zabili jej dziecko. Dzielnie stawiała opór i przez to poległa, od strzału w głowę z pistoletu oficera, na oczach Harukiego i jego brata, którzy schowani byli w drugim pokoju.
Haruki wiedział, że gdy zostaną tam, to nie skończy się to dla nich dobrze, i prawdopodobnie oni również dostaną kulkę w łeb, ‘’bo takie są rozkazy’’. Czarnowłosy więc bez większych ceregieli i przygotowań, myśląc szybko i spontanicznie, po prostu wziął brata za rękę, i obaj zaczęli uciekać jak najdalej od domu. Bez niczego, żadnych zapasów, żadnych przygotowań. Mieli ze sobą tylko jakiś nóż, kij bejsbolowy i pistolet ojca, z niepełnym magazynkiem. 

 Braciom udało się uciec od wojskowych z domu, lecz sytuacja nie zapowiadała się dobrze. Dookoła było pełno wojska oraz setki zarażonych zombiaków, którzy mogliby ich zabić w kilka sekund. A oni byli praktycznie bezbronni, zupełnie nieprzygotowani i totalnie wystraszeni, zszokowani, i straumatyzowani tym, co stało się kilka minut temu w domu. I jak ich życie runęło w dosłownie sekundę - kiedy ich matka padła na ziemię po strzale w łeb, a siostra krzyczała w niebogłosy, gdy ci zabierali ją ze sobą, podczas gdy ci byli zamrożeni w miejscu, bezsilni, i nie mogli nic zrobić, by uratować swoją rodzinę…

 Wiadomym więc było, że ich ucieczka nie może tak łatwo się udać i ‘’pójść jak po maśle’’. To bylo do przewidzenia. Haruki i Akiya natrafili bowiem na większą zgraję zombie, wkrótce po tym, jak wybiegli na przedmieścia, a potem do lasu. Zombie zaczęli ich otaczać dookoła. Z przodu, z tyłu… Byli wszędzie. Bracia próbowali walczyć i się bronić, lecz na marne. Wkrótce, zombiaki dorwały jego brata, Akiyę, a Haruki zmuszony był uciekać dalej, z goniącą go grupą krwiożerczych, już bezmózgich bestii. Jednak jego ucieczka nie trwała szczególnie długo, ponieważ zombie dorwały Harukiego, powaliły go na ziemię, i zaczęły zagryzać go na śmierć. Lecz na szczęście, w porę uratował go pewien myśliwy - Jeff McAdams, który wraz ze swoimi synami, szybko wybił potwory, i zabrał Harukiego do siebie, zajmując się nim…

 Po dojściu do siebie i wyleczeniu ran, Haruki zatrzymał się u swoich ratowników na dłuższy czas, koło roku, przeczekując chaos i czekając aż sytuacja na świecie się ‘’w miarę uspokoi i ustatkuje’’’. Nauczył się tam wiele przydatnych rzeczy of Jeffa i jego synów, poznał wielu przyjaciół, a także dostał potrzebny ekwipunek, by ruszyć w dalszą drogę. 

 I tak rozpoczął się kolejny rozdział w życiu Harukiego, który zaczął swoją podróż, w poszukiwaniu swojego brata (lub jego zwłok) po tym, jak dostał od niego niewyraźną i krótką wiadomość na pocztę głosową, gdy jeszcze przebywał w domu McAdamsów. Od tamtego momentu, słuch zaginął po jego bracie, więc Haruki postanowił wyruszyć w drogę w poszukiwaniu swojej zaginionej rodziny, lub by zginąć, próbując go znaleźć. I tak nie widział sensu w tym życiu, a nie chciał nadużywać gościnności i spokoju tej rodziny. Czuł, że jego miejsce jest na szlaku, w drodze o lepszą przyszłość lub godną śmierć, jak jego ojciec, wieczny autorytet - na placu boju...

Inne:

- ma azjatyckie korzenie; jak on i jego rodzeństwo byli mali, jego rodzice przeprowadzili się do Stanów razem z dziećmi,

- zna angielski biegle oraz japoński, lecz przez długi pobyt w stanach zdążył już zapomnieć część języka, więc jego japoński nie jest perfekcyjny,

- jego ojciec był wojskowym, matka muzykiem, a wujek artystą,

- jego dawnym marzeniem było coś związanego ze sztuką; chłopak bowiem dobrze rysuje i jest utalentowany, lecz musiał porzucić marzenia przez przymus rodziców i ich wizję dotyczącą jego przyszłości (cóż, rodzice mogą być czasem bardzo surowi i stanowczy, więc chłopak nie chciał się im sprzeciwiać, bo wiedział, że to nie skończyłoby się zbyt dobrze),

- jest odporny na wirusa. Dowiedział się tego, jak prawie umarł podczas ucieczki, lecz po wyleczeniu ran, nie miał żadnych oznak zarażenia i choroby. Jest to jednak informacja ściśle tajna i wie o tym tylko rodzina McAdams, ponieważ gdyby rząd się o tym dowiedział, zacząłby ścigać chłopaka, by zaciągnąć go do badań i labolatorium,

- ma na swojej ręce średniej wielkości tatuaże, z japońskimi symbolami, które oznaczają coś cennego dla Harukiego. Jego brat również takie ma,

- jeżeli chodzi o muzykę, to gustuje w rocku, metalu i popie,

- prowadzi swój dziennik/notatnik, w którym spisuje swoje doświadczenia i ważne informacje, lecz większość kartek pokrywają rysunki zamiast słów.